Paumanhin kung patuloy na nawawalan ng laman ang blog na ito. Hindi dahil sa naubusan ako ng mga ideya para sa mga komiks at hindi rin dahil sa tinatamad ako.
SADYANG WALA LANG AKONG ORAS. Idinedeklara ko na pasamantalang mahuhulog muli sa hiatus ang blog na ito. Ngunit pagkalipas siguro ng aking mga trabaho ay maguupdate ako. Salamat sa mga patuloy na sumusubaybay at tagapagbasa ng blog na ito.
Dahil ang uso sa industriya ng pelikula ngayon ay ang mga super-hero films, inahahandog ng lipad-isip productions and bagong bayaning tatangkilikin ng sambayang Pilipinas, mas cute siya kay Kokey, mas malakas manapak kay Pacquiao, lumilipad, at naggigisa, wala ng iba kundi si BOY BAWANG. Tagapagtanggol ng masa laban sa puwersa ng mga Imperyalista, Kapitalista, at marami pang ISTA.
Sapat pa ba ang “Parental Guidance” na babala sa mga palabas ngayon? Base sa obserbasyon ko sa mga napapanood ko ngayon sa telebisyon, hindi pang-menor de edad at hindi rin talaga para sa buong pamilya ang mga palabas sa kasalukuyang panahon. Karamihan sa mga ito ay mga naglalaman ng suggestive content at punong-puno ng mga ideolohiyang hindi Pilipino at nakakapanama sa moral, partikular na ang premarital sex o pagtatalik at kahit kasal na, pinapakita pa ring nagtatalik ang magasawa. Sa opinyon ko’y hindi ito tama sapagkat napapanood ito ng mga bata.
Parang maliit na alkansya ang utak ng mga bata na hinuhulugan ng samu’t saring ideolohiyang humuhubog sa kanyang pagkatao. Grabe ang presentasyon sa pakikipagtalik at halos lahat ng palabas ngayo’y may eksena ng pagtatalik ng magkasintahan. Ang “assertiveness” o patuloy na pagpapakita ng pagtatalik sa mga palabas (na ipinagmamalaki nilang para sa buong pamilya *uboubomarimarubomarianriveradingdongdantesuboubo*) ay nakakapangiliti sa malilikot na imahinasyon ng mga tao at ang stoic (umaalinsunod na prinsipyo ng moralidad) na kultura na mga Pilipino ay nagiging isang kulturang hedonistiko (maka-makamundong pagnanasa). Hin uhubog ng mga ganitong uri ng palabas ang utak Pilipin, at ginagawang utak Amerikano. Kailan kaya magigising ang media sa katotohanang patuloy nilang nirurumihan ang utak ng mga Pilipino. Sa pagtatanim ng mga ideolohiyang kababuyan sa utak ng mga tao, ang aanihin ng bansa ay tiyak na dumi lamang.
At ngayo’y nagtataka pa ang mga tao kung bakit talamak na ang kamanyakan sa mundo at maging pipitong taong gulang na bata alam na ang ibig sabihin ng salitang sex, alam na kung paano makipagtalik,at nangangati ng makakita ng hubad na katawan. Kaya’t 14 taong gulang pa lamang, may 4 na anak na, 16 pa lamang naka rape na o kaya nakabili at tikim na ng puta (ang masakit pa’y pinagmamalaki pa ito ng mga bobo). Hirap na hirap ng lumamon ang sandamakmak na Pilipino tapos hinihikyat pa ng media na makipagtalik ang tao o “tama at ayos lang ang pakikipagtalik” = magparami.
Lumuha aking bayan, lumuha ka para sa mga anak mong kaawa awa.
Ilang milya ang layo mo sa kausap mo sa dyip?
Isa lamang ito sa mga sunod-sunod na komiks ko tungkol sa mga dyipni. Walang konsiderasyon ang mga nilalang na naglo-”LONG DISTANCE” na usapan sa jeep. Tipong gaya nga ng pinakita sa komiks sa taas, 3-5 tao ang layo nila sa isa’t isa ngunit panay pa rin ang talak nila. Nakatutulili ang boses ng nag-uusap sapagkat, NATURAL, kailangan nilang lakasan at bingihin ang mga katabi nila alang-alang lang sa kapakanang magkariningan at intindihan sila. AT siyempre, hindi na maiwasan ang walang kamatayang pagtilamsik ng laway sa kung saan-saang bahagi ng katawan ng mga kaawa-awa nilang katabi.
Magkakonsiderasyon naman sana ang ibang pasahero sa mga kapwa pasahero nila. Unang una, hindi pribadong behikulong pangtansportasyon ang dyip, ito ay PAMPUBLIKO. Kung kaya’t nararapat lamang na maging marespeto ang mga pasahero sa kapwa nila.
INGAY+LAWAY=PESTENG PASAHERO
PS: Buhay pa rin ang mga batang death-rock.
Isang malaking kahibangan ang pagtataguyod ng Anarkiya dahil sa gulong politikong umiiral sa ating bansa sapagkat ikababagsak lamang ito ng bansa. Wala na sa oras ang pagsuway ng mga mamamayan sa gobyerno. Kaya’t nga’t di ko maiwasang maisip na minsa’y mas maigi pa talaga ang magkaroon ng kamay-bakal na pangulo – disiplinado ang mga mamamayan, kinikilala ang awtoridad ng pamahalaan, sumusunod sa batas, at higit sa lahat MARESPETO.
Sa hunger strike, matira ang matibay…
Magreklamo na lamang ng magreklamo tungkol sa kasalukuyang katayuan ng kanilang mga buhay ang natatanging bagay na kinakayang tiyagain ng ibang mamamayan.
Nitong mga nakaraang linggo, patuloy na binulabog at natulili ang aking mga tengga sa paulit-ulit na balita tungkol sa ZTE broadband isyu, kawalang-kwentahan ng gobyerno, at sa mga walang kamatayang pag-aalsa/pag-rarally ng sari-saring grupo ng tao. Wala namang progreso ang lipunan sapagkat hindi nagtutulungan ang gobyerno at ang mga mamamayan.
Nararapat na hindi lamang puro paninisi sa gobyerno at puro rally and isagawa ng mga tao. Ang patuloy na paggambala sa payapang senaryo ng bansa ay nakababa ng ekonomiya at ng halaga ng piso sa pangmundong merkanto. Wala pa naman talagang ipapalit *na karapatdapat talaga* sa kasalukuyang pangulo… kating kati lamang ring palitan ng mga ambisyoso’t ambisyosa sa senado ang pangulo kapag siya ay bumaba. Nararapat na di magpaggamit o magpadala ng basta basta ang mamamayan sa mga “Makabayang” pagtatalumpati ng mga sikat na personalidad.
Manunuod na lamang ako ng Land of the Dead o kaya the Cannibal Ferox maya maya kaysa sa masira nanaman ang araw ko sa mga pangit at sinungaling na mukha sa T.V *ubouboprobinsyanonguboinstik*…magandang araw
Babala: Ang komiks na ito ay likha ng kasabawan ng utak. Ikalawa: Gusto ko ng baboy. (I click lamang ang preview para sa buong komiks)
Bata pa lamang ako’y lubos ko ng pinagtataka kung bakit laging nakangiti ang mga baboy, manok, at baka sa mga logo ng mga katayan o restaurant. Mabuti pa ang Andoks, salitang “Andoks” lang ang logo, di gaya ng KFC kung saan masayang masaya si “Chuckie”, ang kanilang mascot na manok habang patuloy na kinakatay, niluluto, at kinakain ang mga kauri niyang manok. Laging ko ngang pinupuntirya ang Logo ng Baliwag Litson Manok Liempo na katabi lamang ng paaralan ko dati e. Takang-taka lamang talaga ako kung bakit nakangiti ang mga hayop sa mga logo at adbertisment nila, samantalang kinakatay naman sila sa mga madugong paraan, at malala pa- KINAKAIN.
Nakakapagtaka’t nakakatawa lang talaga…mahilig sa BLACK comedy ang mga restaurant..
Pebrero 14, 2008: Maligayang Araw ng mga Puso o Happy Valentines sa lahat ng nilalang na nakababasa nito. Ang Araw ng Puso ay para sa lahat ng may puso (at natural naman, lahat ng nabubuhay na bagay ay may puso diba?)
Ngunit sa mundong ito, ang araw ng mga puso ay para lamang sa mga heterosekswal. Winawalang kwenta at malala pa, ay pinandidirihan ng nakararaming tao (sapagkat higit pa sa kalahati ng populasyon ng mundo ay sarado ang isipan at walang lohika) ang mga homosekswal na relasyon at ang mga homosekswal na tao mismo. Patuloy na kinukulong sa kahon ng “Pagkalalake” at “Pagkakababae” ang sangkatauhan ng mapang-alipustang lipunan.
Nakalulungkot na ang pantay-pantay na pagtingin sa lahat ng tao ng mga sinaunang Pilipino noon ay nawala na sa lipunan nating mga Pilipino ngayon. Walang “gender” o “gender roles” o “sexual preference” ang sinaunang lipunang Pilipino. Nagkataon lamang na nagpadamay tayo sa sexual discrimination ng mga Kastilang sumakop sa atin noong araw.
Wala na ang mga Kastila sa ating bansa para pagpilitan na dinidikta ng relihiyon at ng lipunan nila na ang lalake ay sa babae at ang babae ay sa lalake at makasalanan lahat ng pumapatol sa kapwa babae o kapwa lalake. Ngunit sadyang naging homophobic na ang nakararami nating kababayan. Burado na ang pagiging patas sa lahat ng kasarian ng mga sinaunang Pilipino noon.
Maligayang Araw ng Puso sa lahat.
